แชร์ประสบการณ์...

Guitar มือใหม่ที่อยากได้ Martin แต่อาจยังแน่ใจ หรือยังไม่พร้อม ผมมีเรื่องมาเล่าให้ฟังครับ อีกหนึ่งทางเลือก ที่มี DNA Martin แบบเต็มตัว

บันทึกการเดินทาง

เมื่อ Martin มีอยู่ในมือ... แต่ใจก็ยังเรียกร้องหา Sigma (บันทึกการเดินทางของนักสะสม)

​หลายคนถามผมว่าทำไมผมถึงมี Martin อยู่ในมือแล้ว แต่ยังอดไม่ได้ที่จะประมูล Sigma SD-28 มาเก็บไว้อีกตัว? วันนี้ผมเลยอยากแชร์ "บันทึกการเดินทาง" ของผมให้ฟังครับว่าทำไมแบรนด์นี้ถึงมีมนต์ขลังสำหรับนักสะสมอย่างผม

​จุดเริ่มต้น: ความสงสัยที่นำไปสู่การค้นหา

​เมื่อผมกลับมาสนใจกีตาร์อีกครั้ง ผมพุ่งเป้าไปที่ "กีตาร์วินเทจมือสอง" ทันทีครับ ในฐานะนักสะสมหน้าใหม่ ผมมักจะได้ยินคำพูดติดปากจากเซียนกีตาร์หรือพ่อค้าบ่อยๆ ว่า "ตัวนี้สิ... เสียงเหมือน Martin เลย" หรือ "รุ่นนี้สิ... ถอดแบบมาตินมาเลย" คำถามคือ... "ทำไมต้องเป็น Martin?" และทำไมกีตาร์ราคาสูงเหล่านั้นถึงเป็นกำแพงที่นักสะสมมือใหม่อย่างผมรู้สึกว่ายังเอื้อมไม่ถึงในตอนนั้น?

​การค้นพบ "ตำนานที่เข้าถึงได้"

​ด้วยความสงสัย ผมเริ่มค้นคว้าหาข้อมูลจนพบคำตอบที่ทำให้ผมเข้าใจวงการนี้มากขึ้น:

​ประวัติของ Sigma: ย้อนไปในปี 1970 ทาง C.F. Martin & Co. ตัดสินใจแก้เกมการแข่งขันด้วยการส่งแบรนด์ลูกอย่าง "Sigma" ออกสู่ตลาด โดยตั้งใจให้เป็นกีตาร์ที่ถ่ายทอด "พิมพ์เขียว" (Blueprints) และโครงสร้างภายใน (Bracing) จาก Martin แท้ๆ ลงไป เพื่อให้ได้เสียงที่เป็นมาตรฐานเดียวกันในราคาที่จับต้องได้

​ทำไมต้อง Sigma: เมื่อรู้ว่ามันคือ DNA เดียวกัน ผมก็เริ่มมองหาทางเลือกที่ใกล้เคียงที่สุดแทนการพุ่งเป้าไปที่กีตาร์ราคาแพงเกินตัว

​เส้นทางนักสะสม: ความสนุกที่ประเมินค่าไม่ได้

​ผมเริ่มจาก DM4H (Korea) ตัวแรกที่หาได้ในไทย และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผม "ตกหลุมรัก" เสียงของมันอย่างจัง จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการสะสม:

​ผมเริ่มขยับขยายด้วยการประมูลจากญี่ปุ่นมาเอง ทั้ง DR4H (Japan) และ DR7 (Japan) * รวมถึงเก็บรุ่นมาตรฐานอย่าง DM1ST และ DR1ST (Korea) ไว้ศึกษา

​มีคนถามผมบ่อยๆ ว่า "รวมเงินซื้อ Sigma ทั้งหมดนี้ ซื้อ Martin ซีรีส์สูงๆ ได้ตัวนึงเลยนะ ทำไมไม่ซื้อให้จบ?" ผมมักจะยิ้มแล้วตอบว่า "มันไม่สนุกครับ" สำหรับผม การสะสม Sigma ไม่ใช่เรื่องของความฟุ่มเฟือย แต่มันคือการหยอดกระปุกประสบการณ์ ผมได้เห็นวิวัฒนาการของงานผลิตจากแต่ละประเทศ ได้เรียนรู้ความต่างของไม้และคาแรคเตอร์เสียงผ่านกีตาร์หลายๆ ตัว ซึ่งนั่นคือความสุขที่ Martin เพียงตัวเดียวให้ผมไม่ได้ และเมื่อผมคิดจะซื้อ martin ผมก็แค่ขาย Sigma ที่ผมมีออกไป

​บทสรุปที่ใจเลือก

​แม้ในวันนี้ผมจะมี Martin ตัวจริงอยู่ในครอบครองแล้ว แต่ผมก็ยังไม่หยุดที่จะตามหา Sigma SD-28 (Japan) มาไว้ในคอลเลกชัน เพราะสำหรับผม Sigma ไม่ใช่แค่กีตาร์ที่เสียงเหมือน Martin แต่เป็นเครื่องดนตรีที่มีชีวิต มีเรื่องราว และที่สำคัญ... มันคือ "ของสะสม" ที่ทำให้ผมมีความสุขกับการเดินทางในโลกกีตาร์วินเทจมาจนถึงทุกวันนี้ครับ

​

​"มี Martin ไว้ให้โลกเห็น... แต่มี Sigma ไว้ให้ใจเล่น"

ปล.ภาพแรก guitar ทั้ง4 ตัวเป็นของผม ตัวกลางวางบนพรม คือ Sigma SD-28 นอกนั้นเป็น Martin ฉากหลังผมแต่งภาพด้วย AI ครับ 😊🙏❤️