แชร์ประสบการณ์...

จาก 28 ปีที่ห่างหาย... สู่เสียงดนตรีที่เชื่อมโยงเราไว้ด้วยกันและส่งต่อความสุข

​สวัสดีครับทุกคน

​วันนี้ผมขอใช้พื้นที่ตรงนี้บอกเล่าประสบการณ์ส่วนตัว ในมุมของคนที่ไม่ใช่นักดนตรี และไม่ใช่กูรูครับ เครื่องดนตรีชนิดเดียวที่พอจะเล่นได้ก็คือ "กีตาร์" เท่านั้น และหลังจากห่างหายจากเส้นทางนี้ไปนานถึง 28 ปีเต็ม วันนี้ผมกลับมาหลงใหลในโลกของกีตาร์อีกครั้ง

​แรงบันดาลใจสำคัญที่ทำให้ผมกลับมาเริ่มต้นใหม่ ไม่ใช่แค่ความชอบส่วนตัว แต่เป็น "พลังงาน" จากลูกชายทั้งสองคนครับ

• ​ลูกคนโตที่ทำ Home Studio เล็กๆ เป็นงานพิเศษที่บ้าน

• ​และลูกคนเล็กที่เลือกเดินตามฝันเข้าเรียนต่อ ม.4 สายดนตรีโดยเฉพาะ

•

​ภาพที่เห็นลูกๆ อยู่กับเสียงดนตรี ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะกลับมาหยิบกีตาร์ขึ้นมาปัดฝุ่น โดยจุดเริ่มต้นของทุกอย่างคือเจ้า Kiso Suzuki W100 ที่ผมบังเอิญไปเจอในร้านขายของเก่าและของแต่งบ้าน ซึ่งการได้สัมผัสมันในวันนั้น คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้ผมเริ่มศึกษาโลกของ "กีตาร์วินเทจ" อย่างจริงจัง

​"หลายคนอาจมองว่ามันเป็นแค่เศษไม้เก่าๆ แต่สำหรับนักสะสม นี่คือ 'Time Machine' ที่รอวันได้กลับมาโลดแล่นอีกครั้ง..."

​จากความหลงใหลในตอนนั้น ผมจึงตั้งใจเขียนโพสนี้ขึ้นมาเพื่อ "แบ่งปันประสบการณ์" และ กีต้าร์ สะสมโดยกีตาร์ทุกตัวที่ผมนำเข้าผ่านการะประมูลที่ละตัว จากญี่ปุ่น เพื่อให้ตัวเองได้มีโอกาสเรียนรู้ ได้เล่น ได้สัมผัสงานฝีมือในแต่ละยุคสมัย และเมื่อถึงเวลาที่กีตาร์เหล่านั้นเริ่มมีจำนวนมากเกินไป หรือเมื่อผมอยากจะลองหาประสบการณ์จากตัวใหม่ๆ ผมก็จะนำกีตาร์ที่ผ่านการดูแลของผมมาแบ่งปันให้กับเพื่อนๆ พี่น้องที่รักในกีตาร์วินเทจเหมือนกันครับ

​สำหรับผม "กำไร" ที่แท้จริงไม่ใช่ตัวเงิน แต่คือการได้เรียนรู้ ได้เล่น และได้ส่งต่อเพื่อนเก่าเหล่านี้ไปสู่เจ้าของใหม่ที่จะดูแลมันต่อไป

​ใครที่กำลังมองหากีตาร์วินเทจที่มีสตอรี่ หรืออยากแลกเปลี่ยนประสบการณ์เรื่องกีตาร์และเรื่องลูกๆ มาพูดคุยกันได้นะครับ ผมยินดีและพร้อมเรียนรู้ไปกับทุกคนครับ

โพสนี้ถือเป็นการแนะนำตัว ผมจะทยอยลงเรื่องราว มุมมองของผม ประสบการณ์ส่วนตัว ย้ำนะครับ มันอาจไม่ถูกต้องทั้งหมด เพราะรสนิยมมันเป็นเรื่องเฉพาะตัว 🙏

ปล.ผมจะลงโพสใน 91circle และเพจ guitar home 129 by Tae ถ้าชอบฝากติดตามด้วยครับ

ภาพกีต้าร์ในโพส เป็นรุ่นเดียวกัน ผมแค่นำมาเป็นตัวอย่างเท่านั้นครับ ขอบพระคุณเจ้าของภาพด้วยครับ